ⓘ Dennis Poore

                                     

ⓘ Dennis Poore

Roger Dennistoun "Dennis" Poore, nado en Paddington o 19 de agosto de 1916 e finado en Kensington o 12 de febreiro de 1987 foi un empresario, financeiro e piloto de automobilismo inglés. Foi presidente de NVT durante os últimos días da antiga industria británica de motocicletas.

                                     

1. Traxectoria

O seu pai, Roger Poore, DSO, morreu en acción na primeira guerra mundial o 26 de setembro de 1917. O 24 de marzo de 1949, Dennis Poore casou con Peta Coast. A parella tivo unha filla, Victoria Borwick MP.

Poore foi un afeccionado entusiasta do deporte de motor e competiu en dous Grandes Premios do Campionato Mundial en 1952. O seu debut foi no Gran Premio do Reino Unido o 19 de xullo de 1952, onde terminou cuarto. Logrou 3 puntos de campionato. Poore gañou o British Hill Climb Championship en 1950 pilotando un Alfa Romeo de 3.8 litros. Terminou en segundo lugar no Shelsley Walsh, primeiro en Prescott, segundo en Boness, logrou a vitoria en Rest and Be Thankful, despois foi segundo en Bouley Bay e primeiro en Val des Terres, redondeando a tempada con outra vitoria en Prescott. Despois do seu Gran Premio do Campionato do Mundo, Poore correu en autos deportivos para Aston Martin, gañando as Goodwood International Nine Hour cun DB3S en 1955, co-pilotado por Peter Walker.

Poore usou a súa riqueza persoal para financiar a fundación, en 1950, do xornal automobilístico Autosport.

                                     

1.1. Traxectoria Carreira de NVT

Poore converteuse en presidente de Manganese Bronze Holdings PLC, unha empresa de enxeñaría que se ocupa fundamentalmente de fabricar hélices mariñas. Poore máis tarde vendeu o negocio das hélices e utilizou os fondos para comprar unha pequena colección de compañías de motocicletas británicas en problemas, Associated Motor Cycles, Norton, AJS, James, Francis-Barnett, Matchless, e a fabrica de motores Villiers.

Despois do colapso de BSA en 1972, os activos motociclistas de Manganese Bronze e BSA/Triumph fusionáronse en Norton Villiers Triumph Ltd. Poore foi nomeado presidente de NVT e rapidamente vendeu os importantes activos non relacionados coas motos de BSA. NVT foi asistida por importantes axudas do Goberno, que estaban ansiosos por evitar o colapso da industria británica de motocicletas. A reestruturación de Poore tornouse bastante draconiana, facendo que 3.000 dos 4.500 empregados foran despedidos. Isto levou á creación da Cooperativa Meriden que funcionou durante dez anos ata que se declarou en bancarrota. A produción de bicicletas BSA a A65 twin e a A75 triple cesou, e con Triumph perdida para Cooperativa, o único modelo de NVT foi a Norton Commando. Aínda que esta máquina gañou o premio de Motor Cycle News "Bike of the Year" durante varios anos, nada podía ocultar o feito de que a Commando era un deseño antigo. Eventualmente a produción da Commando finalizou e NVT terminou montando unha moto de trial asiática de 125cc. Non obstante, Norton pasou a fabricar unha moto cun motor Wankel de dobre rotor baseado no traballo de David Garside en BSA.

En comparación co equipo de xestión de BSA que levou á súa unha vez poderosa compañía a arruinarse pola súa incompetencia, as súas desastrosas decisións comerciais e fracaso ata de apreciar as motos, Poore ao principio parecía un suspiro de aire fresco que podería ser o esperado salvador da industria de motocicletas británica. O seu pasado deportivo mostraba que estaba en consonancia co automobilismo e coa enxeñería. Con todo, os seus plans de reconstrución e redundancia foron duros ​​e algúns o consideraron un pouco máis que un liquidador de activos. O que está claro é que as súas accións levaron á fragmentación da industria cando a consolidación era fundamental para salvala.

                                     

1.2. Traxectoria Taxis de Londres

Coa compra de BSA chegou a súa subsidiaria Carbodies, construtora dos taxis de Londres FX4, o clásico "taxi negro". Despois de desfacerse da fabricación de motocicletas, Poore continuou a dirixir Manganese Bronze como fabricante de taxis e compoñentes ata a súa morte en 1987.

                                     
  • mentres que Connaught tiña un equipo de tres coches con Stirling Moss, Dennis Poore e Kenneth McAlpine pilotando e HWM tiña tres coches para Lance Macklin
  • seu compañeiro de equipo Dennis Poore Thompson participou nas 24 Horas de Le Mans de 1953 nun Aston Martin DB3S con Poore coma parella retirándose por
  • Xurásico 1993 Dennis Nedry To Die For 1995 Ed Grant Space Jam 1996 Stan Podolak 3rd Rock from the Sun 1996 2001 For Richer or Poorer 1997 Hercules
  • Humphreys e Christopher Newman Lady Falcón: Les Fresholtz, Dick Alexander, Vern Poore e Bud Alper Silverado: Donald O. Mitchell, Rick Kline, Kevin O Connell e
  • de Goodwood, unha carreira na que compartiu un Aston Martin DB3S con Dennis Poore Peter era un tipo encantador e creo que se puidera correr a tempada
  • Cooper - Bristol 1: 56.0 6.0 7 9 Mike Hawthorn Cooper - Bristol 1: 56.0 6.0 8 6 Dennis Poore Connaught - Lea Francis 1: 56.0 6.0 9 5 Eric Thompson Connaught - Lea Francis
  • Francis 2.0 L4 D Kenneth McAlpine 5, 8 Ken Downing 5 Eric Thompson 5 Dennis Poore 5, 8 Stirling Moss 8 Ecurie Ecosse Cooper - Bristol T20 Bristol BS1 2.0
  • Engineering 5 Kenneth McAlpine 16 Ret Ken Downing 9 Stirling Moss Ret Dennis Poore 4 Connaught Racing Syndicate 12 Ken Downing Ken Downing Ret 1953 ARX
  • Willow  Ben Burtt, Richard Hymns Bird  Les Fresholtz, Rick Alexander, Vern Poore e Willie D. Burton Die Hard  Don J. Bassman, Kevin F. Cleary, Richard Overton
  • John Boyd e Tony Dawe Arma letal  Les Fresholtz, Dick Alexander, Vern Poore e Bill Nelson RoboCop  Michael J. Kohut, Carlos Delarios, Aaron Rochin